اکسپوشانگهای شهر غول آسا و لبریز از جمعیت، رابط میان چین و دنیای خارج ؛ شهری که به شهر جنگل آسمانخراشها معروف است و نامش به چینی "بر فراز دریا" معنا دارد.

به گزارش خبرنگار مهر، ادامه سفرنامه خبرنگار مهر از اکسپوشانگهای به شرح ذیل است:

 

فرانسه

بعد از بازدید از سالن سوئیس و حسرت‌هایی از داشتن جاذبه های طبیعی و اکوتوریسم کشورمان که جای آنها در نمایشگاه خالی است، به سالن فرانسه می رویم؛ سالنی که در ورودی خود، عکسهایی از کودکان با نژادها و ملیتهای مختلف را نصب کرده و مخاطب را به این نکته توجه می دهد که فرانسه، کشوری چند ملیتی است.

 

بعد از آن وارد حیاط محوطه این سالن می شویم. چندین نماد از مسائل فرهنگی، زیست محیطی و صنایع کشور فرانسه در نگاه اول، در چشم مخاطبان ظهور می کند. مجسمه موشی که سراسر بدن آن با گلها و گیاهان سبز و بنفش رنگ پوشیده شده، ناقوس هایی که نشان از بخشی از فرهنگ این کشور دارد و جدیدترین ساخته خودروساز بزرگ فرانسوی (سیتروئن).

وارد سالن می شویم. از ابتدا سعی شده تا فرهنگ غذایی و آشپزی فرانسوی ها به مخاطبان شناسانده شود و همان جا هم، آشپزانی مشغول به کار هستند و با مواد و سبزیجات تازه، مشغول به پخت و پز هستند. بعد از تعقیب شیوه های آشپزی مرسوم در این کشور، فرانسوی ها جاذبه ای را برای بازدیدکنندگان تدارک دیده اند تا آنها به این زودی از دیدن راهروی طولانی این سالن، پشیمان نشوند.

در این سالن بازدیدکنندگان می توانستند هرچه محکم تر بر کف زمین پا بکوبند تا نشان دهند آنقدر انرژی هنوز در پاهای خود دارند که به بازدید از سایر بخشهای سالن فرانسه بپردازند. هرچه محکم تر پا بر زمین می کوبیدند، نقش کف کفشهای آنها در صفحه ای دیجیتالی که به روی دیوار نصب شده بود، حک می شد. بعد از آن نوبت به نمایش نوع و شیوه زندگی شهری در شهرهای مختلف این کشور از جمله پاریس می رسید و پس از آن، تابلوهای نقاشی معروفی از هنرمندان قدیم این کشور و در نهایت، برند معروف این کشور که جاذبه بسیاری را برای بازدیدکنندگان به همراه داشت.

این سالن گویا همچنان قصد دارد زیبایی های فرانسه را به رخ بکشد و بگوید که قهوه فرانسوی که می گویند، طعمی به یاد ماندنی داشته و عطر های معروف این کشور، در دنیا حرفی برای گفتن دارد و در نهایت، سالنی که دستاوردهای خودروساز بزرگ دنیا یعنی پژو را به رخ می کشد.

 

انگلیس

انگلیس، سالنی که نمای بیرونی آن همچون توپکی می ماند که در ذهن کودکی ام جای گرفته بود و هنوز هم خاطرات خوش بازی با آن، خنده را به لب بسیاری از هم سن و سالان من می آورد. سالنی که در ورودی آن، مجسمه ای از فوتبالیست معروف این کشور (دیوید بکهام) نصب شده و راهروهایی که در آن پیام های اخطارگونه بر کف زمین با رنگ قرمز، حک شده است: " سرتان را بپایید، خوابتان نبرد، سیگار نکشید، دست نزنید و ..."

 

بعد از طی این راهروی باریک وارد محوطه ای می شویم که تنها جاذبه آن، فراهم آوردن مکانی برای استراحت بازدیدکنندگان از این نمایشگاه است و همه فرصتی یافته اند که بعد از یک نیم روز پرتلاطم، جایی برای استراحت داشته باشند و با یک زن و مرد که با کت و شلوار و کت و دامن شیک و گلدان هایی به سر، آماده عکس انداختن با بازدیدکنندگان هستند.

روز به ساعات پایانی خود نزدیک می شود و تصمیم می گیریم به هتل برگردیم و بقیه برنامه ها را به روز بعد موکول کنیم.

 

روز سوم

امروز باید زودتر از روزهای معمول از خواب بیدار شویم، چراکه اگر بخواهیم از سالن کشور چین بازدید کنیم، باید راس ساعت 9 صبح در press center باشیم تا کارت مخصوص ورود به سالن کشور میزبان را دریافت کنیم، در غیر این صورت از بازدید از این سالن باز خواهیم ماند.

اگرچه در طول مدت زمان بازدید از اکسپو، صفوف طولانی برای بازدید از سالنها شکل می گیرد که در شرایط عادی برای هر سالن باید 2 تا 3 ساعت وقت سپری کرد، اما با داشتن کارتهای مخصوص VIP می توانیم بدون نوبت از هر سالن بازدید کنیم، اما چین این طور نیست. پاویون چین تنها سالنی است که هیچ فرقی میان بازدیدکنندگان چینی با بازدیدکنندگان از سایر کشورها قائل نمی شود و حتی به بازدیدکنندگان غیربومی نیز توصیه می شود که کارتهای VIP خود را در کیف نگهداری کنند.

 

چین

کارتهای مخصوص بازدید از سالن چین در اکسپو را دریافت کرده ایم و بعد از طی مسافتی طولانی، در صفی قرار می گیریم که مملو از جمعیت است. از ما خواسته شده که همانند مردم عادی در صف انتظار برای بازدید از این سالن بایستیم. هیچ VIP پذیرفته نمی شود. در صف می ایستیم. صف با نظم و ترتیب خاصی جلو می رود، حدود 45 دقیقه در انتظار می مانیم تا نوبت به ما می رسد برای عزیمت به طبقه اول این سالن، به ورودی پله برقی نزدیک شویم. اما این تمام کار برای انتظار نیست.

 

صفی عریض و طویل تشکیل شده است که مردم را در راهروهایی قرار می دهد که به شکل مارپیچ طراحی شده و مردم را در صفوفی منظم به سمت آسانسور ورودی این سالن هدایت می کند. آنقدر جمعیت زیاد است که پس از گذشت 2.5 ساعت نوبت به ما می رسد که به سمت آسانسور حرکت کنیم. راه بازگشتی وجود ندارد چراکه هر کس که بخواهد این راه را برگردد باید مدت زمانی که در صف بوده را مجدد سپری کند تا به ابتدای راه برسد.

بالاخره به طبقه اول سالن چین هدایت می شویم. در این طبقه از سنت و مدرنیته کنار هم استفاده شده است و از سختکوشی مردم چین در صنعت تا ساخت لباس های لطیف مجلسی نمادهایی کنار هم چیده شده است. در گوشه ای از این سالن، زندگی شهری در چین از سال 1997 میلادی مدل سازی شده است. این سالها کنار هم نوعی تفاوت را در زندگی شهری و پیشرفت هایی که طی چند سال اخیر از زندگی مردم این کشور به رخ می کشد تا در نهایت، در سال 2008، چین کشوری است با زندگی های مدرن و مطابق با زندگی اروپایی ها.

زیر پایمان شهر ممنوعه مدل سازی شده است و ما بر روی شیشه ای حرکت می کنیم که گویا درون این شهر قدم می زنیم. در یک طرف این سالن پوشیده از اشیای قدیمی و عتیقه است و در سمت دیگر، پرده ای گسترانیده شده است که بر روی آن، یک صبح تا شام زندگی گذشته تا به امروز چینی ها و شیوه تجارت آنها را به نمایش می گذارد و می خواهد به مخاطب بفهماند که چینی ها، از قدیم الایام دستی بر آتش تجارت داشته اند و روز به روز هم به سمت جهانی شدن پیش رفته اند.

بعد از خروج از این سالن، به نمایشگاهی از نقاشی های کودکانی می رویم که به مناسبت اکسپو، تصاویر ذهنی و نماد این نمایشگاه بزرگ را به تصویر کشیده اند. ترکیبی از رنگ ها بر روی تابلوی نقاشی تصویر شده است که شاهکارهایی هرچند کوچک از بچه هایی هستند که آینده چین را خواهند ساخت.

بعد از آن، به سالن دیگری هدایت می شویم که در آن باید سوار بر یک قطار شویم و از جاذبه های چهارفصل چین بازدید کنیم. قطار گاهی می رود و گاهی هم از حرکت باز می ایستد تا مخاطب اندکی در رابطه با این کشور به فکر فرو رود و به دستاوردهای این مردمان سختکوش در سالهای اخیر فکر کند.

این بخش هم با تمامی جاذبه های خود به اتمام می رسد و بازدیدکنندگان به سمت سالنی هدایت می شوند که در آن، مسائل زیست محیطی در بخش های مختلف به نمایش گذاشته شده است. از خودروهای هوشمند و دوستدار محیط زیست گرفته تا پانل های خورشیدی برای تولید برق و نیروگاههای بادی. از تولیدکنندگان گازهای CO2 گرفته تا لامپهای پرمصرف، کم مصرف و ال ای دی. از نیلوفرهایی که در کنار صدای شرشر آب، فضایی لطیف را به نمایش می گذارند و از پله هایی که بازدیدکنندگان را به سمت پشت بام این سالن هدایت می کنند. از پله برقی که بالا می روم، جمعیت در انتظار برای بازدید از این سالن را می بینم. سرم گیج می رود و باورم نمی شود که در طول 3 ساعتی که در صف انتظار برای رسیدن به این نقطه بودم، در این جمعیت حل شده باشم.

حال دیگر اکسپو زیر پای ما است. غرفه عربستان با عرشه کشتی نورانی و نخل های سر به فلک کشیده و غرفه نپالی های خرافاتی که اکسپو را محلی برای کسب درآمد خود کرده اند.

 

ایتالیا

ایتالیا، کشوری که اگرچه هم اکنون جزء 8 کشور بزرگ صنعتی دنیا محسوب می شود، اما ترجیح داده است تا در نمایشگاه اکسپو 2010 شانگهای، با سنت ها و جاذبه های توریستی خود به میدان بیاید. از دیوارهایی با تزئینات لباس منطبق با مد روز گرفته تا ابزارآلات موسیقی و در نهایت، مجسمه های بزرگی که لباس عروس و داماد را به تن کرده اند و جاذبه ای برای چینی های عاشق عکس گرفتن فراهم نموده اند.

 

شاید به خاطر این باشد که کشور ایتالیا در اواخر دهه پنجاه سده پیشین، آرام آرام به مرکز مد دنیا تبدیل شده و نمایشهای مد این کشور که با حضور طراحان نامدار البسه جهان از سراسر دنیا، دو بار در سال برپا می شود، خریداران و منتقدانی از محافل مرتبط با مد را به این کشور می کشاند.

این کشور در ساخت سالن خود در اکسپو، مدلی از ساختمانهای شهری ایتالیا ارایه کرده و مدلی از شهرسازی را در قالب و فرم بازی سنتی شانگهای ارایه می کند. فرم ساختمان به خوبی پیچیدگی شهرسازی ایتالیا با آن کوچه و پس کوچه های تنگ و باریک و تودرتوی معروفش که ناگهان به سوی میدانی وسیع گشوده می شود را القا می کند.

 

اسپانیا

در غرفه اسپانیا هم تلاش شده تا علاوه بر آشنایی بازدیدکنندگان با آداب و رسوم مردم این کشور و پوشاک و موسیقی سنتی و محلی، به دنیا این مفهوم را بقبولاند که اسپانیا کشوری است که بر روی نسل فعلی که کودکان هستند برنامه ریزی بسیاری انجام داده است.

 

این کشور به این نتیجه رسیده است که اگر قرار بر رقم خوردن آینده ای موفق برای اسپانیا باشد، باید حتما از نسل فعلی برنامه ریزیها و آموزشهای لازم آغاز شود. برای همین هم بزرگترین عروسک دنیا را در غرفه خود به نمایش گذاشته است. ضمن اینکه از شیوه های زندگی شهری و صمیمیت موجود در میان خانواده های اسپانیایی نیز عکس ها و فیلم های کوتاهی به نمایش درآمده است.

 

نپال

غرفه نپال هم یکی از سالن هایی است که مورد استقبال چینی ها قرار گرفته است. در این سالن، نه خبری از گذشته این کشور هست و نه خبری از آینده و حال آن و از همه مهمتر، خبری از شهر برتر، زندگی بهتر که شعاری برای اکسپو است.

 

تنها در این سالن می توانیم نمادهایی را ببینیم که باعث کسب درآمد برای نپالی ها می شوند و مردم خرافاتی هم با گذر از کنار این نمادها، سکه ها و پول هایی را به سمت این نمادها پرتاب می کنند. بعد از گذر از کنار این نمادها، پله هایی تعبیه شده است که در آن فضایی برای سرگرمی بازدیدکنندگان طراحی شده است. به نحوی که بازدیدکنندگان با قرار گرفتن در کنار یک نماد در وسط پشت بام این سازه، پول به سمت آنها پرتاب کرده و شانس خود را امتحان می کنند.

 

هند

تقریبا در مرکز محوطه اکسپو، غرفه ای نیم کره مانند که سقف آن با گیاهان سبز رنگ پوشیده شده است، مشاهده می شود. این همان سالن کشور هند است. این سالن هم تلاش کرده است تا فرهنگ و تمدن 3 هزار ساله خود را به همراه دانشمندان و چهره های اثرگذار خود در قالب اکسپو به دنیا معرفی کند.

در ورود به این سالن، به سنبلی از این کشور برمی خوریم که به "درخت دانش و زندگی موسوم است و در توضیحات مرتبط با آن نوشته است: درخت زندگی و دانش، سنبل هویت و انرژی و پتانسیل هند است. این درخت ریشه های روحانی عمیق دارد. این اعتقاد ما است که علف ها و گیاهان از ما هستند و توانایی و مهارت های ما به نوعی بازیافت می شود.

 

در این سالن، عکس هایی نیز از مشاهیر این کشور همچون گاندی نصب شده است و در بخشی دیگر، سمبل نیروگاههای بادی برای تولید برق پاک و دوستدار محیط زیست به نمایش گذاشته شده است.

این سالن می خواهد به مخاطب از فرهنگ غنی خود و شیوه های طبابت سنتی، جشن ها و مراسم های خاص، دانش و تکنولوژی و در نهایت، تحقیقات فضایی خود بگوید و فعالیت روزانه مردم را در رابطه با تامین غذا و گیاهان به رخ کشد.

البته هند سعی کرده تا در سالن خود در اکسپو، از قالی ها و دست بافته های خود نیز نشانه هایی را به نمایش بگذارد و بگوید که هند هم پا به پای ایران در زمینه بافت فرش و دستبافته های دیگر در دنیا حرفی برای گفتن دارد. اگرچه قالی ایرانی کجا و دست بافته هندی کجا...

 

عربستان

کشتی ای غول پیکر در مرکز اکسپو، با درختان بلند نخل در بام خود و طرحی از زندگی بادیه نشینی. غرفه ای که در آن، تنها از ساعت 8 شب به بعد، با مقرراتی سخت پذیرای دارندگان کارت vip و مهمانان خارجی است. در این سالن، مردم فقط یک بازدیدکننده صرف هستند و مشارکتی ندارند. سوار بر یک ریل می شوند و در دید اول، با نمایش عکس هایی از پادشاه عربستان مواجه می شوند و عکسهایی که نشانگر وضعیت زندگی در این کشور هستند. ریل به حرکت درآمده است و شما را در فضاهای متفاوتی با ابتکار عمل مولتی مدیا قرار می دهد که گویی در بیابان سیر می کنی یا در دل کویری با آسمانی از ستارهای درخشان هستید.

 

در همین فضاهای رویایی به سر می برید، که ناگهان در دل سالن، جمله "محمد رسول الله" نقش می بندد. با موسیقی که این بخش از فضا را آکنده می کند، تمامی سالن را به سکوت فرو می برد و بلافاصله بعد از آن، همه مردم در فضایی قرار می گیرند که گویا طواف کعبه می کنند. اینها لحظاتی است که اگرچه افراد مسلمان کمتر در این سالن حضور دارند، اما تاثیر شگرفی را بر بازدیدکنندگان می گذارد و با صدای هیاهو یا سکوت معنادار آنها می توان به خوبی این موضوع را تشخیص داد.

در بخش فوقانی غرفه عربستان نیز بیش از 150 اصله درخت خرما کاشته شده است؛ درختی که یکی از نمادهای اصلی عربستان محسوب می‌شود. این درختان در استان ژیجیانگ چین کاشته شده و از آن‌جا به قسمت فوقانی غرفه عربستان در نمایشگاه اکسپو شانگهای 2010 منتقل شدند.

غروب زیبایی است. روز به ساعات انتهایی خود نزدیک می شود و باز هم نوبت به آن می رسد که اکسپو را با تمام جاذبه های خود ترک کنیم. اگرچه خبر به ما رسید که فردا شب عازم تهران هستیم و باید برنامه ریزی منسجمی برای روز بعد خود داشته باشیم.

 

روز چهارم

امروز آخرین روزی است که در اکسپو و در شانگهای هستیم. باید هر چه سریعتر خود را برای بازدید از سایر غرفه ها آماده کنیم. در نگاه اول، حیفمان می آید که چرا به این زودی باید از این نمایشگاه دست بکشیم و به کشور بازگردیم و از سوی دیگر، نمی دانیم این همه تجربه را چگونه به سایر افراد منتقل کنیم. کار سختی است به تصویر کشیدن محوطه ای 500 هکتاری با فرهنگ ها، آداب و رسوم و جاذبه های مختلف صنعتی، فرهنگی، زیست محیطی و علم و فناوری.

 

جوینت آفریقا

به هرحال، بازدید از سالنهای اکسپو را امروز از آفریقای جنوبی آغاز می کنیم. اغلب از آفریقای جنوبی به‌ عنوان ملت رنگین کمان یاد می ‌کنند، این اصطلاح را اسقف اعظم دسموند توتو خلق کرد و بعدها رئیس‌ جمهور آفریقای جنوبی، نلسون ماندلا از آن به عنوان استعاره ‌ای برای توصیف پیشرفتهای جدید تنوعات فرهنگی نشات گرفته از ایدئولوژی آپارتاید استفاده کرد.

کشوری که بر سر در سالن خود عکس هایی از مشاهیر کشور خود را به نمایش گذاشته است و از دور می خواهد بگوید که آفریقای جنوبی امروز، حرفی در دنیا برای گفتن دارد.

وارد سالن می شویم. دستاوردهای بومی و نمادهای سنتی این کشور خودنمایی می کند. در بخشی از این سالن، تلاش شده است تا فعالیتهای سازمان ملل و آموزش کودکان و زنان را به نمایش گذاشته شده است. برنامه ‌ریزان و طراحان این غرفه در نمایشگاه اکسپو، تصمیم گرفته‌ اند که با توجه به برگزاری جام جهانی فوتبال در این کشور همزمان با نمایشگاه اکسپو 2010، تاکید و تمرکز خود را بر این رویداد جهانی و تاثیرگذار قرار دهند.

بر این مبنا، پرچم تمامی کشورهای شرکت‌ کننده در جام جهانی، در این سالن نصب شده است و دریغ از " سبز و سفید و قرمز" به نماد پرچم با افتخار جمهوری اسلامی ایران که از این دوره رقابتهای جهانی بازماند.

در سایر نقاط این سالن نیز لباس های محلی، دستاوردهای بومی و صنایع دستی به نمایش گذاشته شده بود و در نهایت، تلاش برای نمایاندن تصویری از شهری برتر برای زندگی بهتر.

 

آمریکا

بعد از آن نوبت به سالن آمریکا می رسد. اول از همه شاید در رفتن یا نرفتن به این سالن اندکی درنگ کنیم، اما بعد به این نتیجه می رسیم که باید رفت و دستاوردهای همه کشورها را برای ساختن شهرهای بهتر و بنا گذاشتن زندگی های بهتر را دید. باران کم کم شانگهای را در بر می گیرد و هر چند از ایستگاه اتوبوس تا سالن آمریکا راه زیادی باید طی شود، اما جاذبه های اکسپو آنقدر زیاد است که نمی فهمیم کی از اتوبوس پیاده شدیم و کی به سالن ایالات متحده امریکا رسیدیم.

 

کارتهای VIP را نشان می دهیم و وارد سالن می شویم. مولتی مدیایی از دستاوردهای صنعتی و اقتصادی آمریکا در حال نمایش است و فردی با لهجه آمریکایی، در حال ارایه توضیحات هر بخش. بعد از نمایش این دستاوردها، تله فیلمی به نمایش گذاشته می شود که در آن، از مردمان آمریکا خواسته شده است تا به زبان چینی، به بازدیدکنندگان از سالن این کشور در اکسپو، سلام کنند " نی ها" و پشت پرده تلاشها برای یادگیری این کلمه از سوی مردمان آمریکایی زبان.

پس از آن، جمعیت به سالنی هدایت می شوند و روی صندلی ها می نشینند تا مولتی مدیایی به نمایش گذاشته شود که در آن، شیوه آموزشها به کودکان آمریکایی در رابطه با مسائل زیست محیطی به نمایش گذاشته شود. در میانه بخشهای مختلف این فیلم، یکی از شخصیتهای سیاسی آمریکا ظاهر می شود و با لهجه آمریکایی، کلمه "سلام" را به گویش چینی، به زبان می آورد. نوبت به هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه می رسد که از اشتیاق مردم آمریکا برای برقراری روابط با کشور چین می گوید و از سیاستهای دولت این کشور برای توسعه روابط و مناسبات اقتصادی، سیاسی و تجاری با دولت چین.

وقتی که تصویر باراک اوباما بر صفحه ال سی های بزرگ در این سالن به نمایش گذاشته می شود، سالن ساکت می ماند تا به حرفهای این رئیس جمهور تازه وارد به آمریکا گوش دهد. تا از زبان رئیس جمهور این کشور بداند که سیاستهای بعدی آمریکا با چین راه به کجا می برد. شاید برای همین باشد که اوباما بعد از سلام به زبان چینی، به مردم این کشور می گوید که سال آینده به کشورشان سفر خواهد کرد و میهمان چینی ها خواهد بود و به آنها می گوید که اگر به آمریکا سفر کنند، با آغوش باز پذیرایشان خواهد بود. او از توسعه روابط با چینی ها می گوید و ...

حال نوبت به نمایش فیلمی می رسد که برای دیدن آن، بازدیدکنندگان باید سالن خود را تغییر دهند و به سالن مجاور بروند و نمایشی را ببینند که در آن، نشان می دهد همه مردم در سراسر دنیا دست در دست هم می دهند تا محیط زیست خود را سالم نگه دارند و به فکر نسل های آتی باشند.

در این میان، مخاطب با فیلمی کوتاه داستانی مواجه می ‌شود که هم قصه‌ ای دارد در زمینه تبدیل کردن کژی‌ های محیطی شهرها به فضاهایی با لحظه‌ های دل ‌انگیز که بر ناهنجاری ها و ناهمراهی ‌های فردی نیز غلبه می ‌کند، هم آنکه از تکنیک ‌جلوه‌های ویژه سینمای هالیوود در آن استفاده شده است.

وقتی در فیلم رعد و برق می ‌شود، صندلی زیر تماشاچیان به لرزه درمی ‌آید و وقتی باران می بارد، در سالن‌ هم قطرات ریزی بر سر تماشاگران می ‌بارد تا کاملا با قصه فیلم درگیر شوند.

و در نهایت، سالن بعدی که برندهای این کشور را به نمایش می گذارد و از انرژی های پاک در تولید برق و لامپهای کم مصرف می گوید.

 

سوئد

حال نوبت به بازدید از سالن سوئد در اکسپو می رسد. حدود دو هزار سال قبل، یخهای متراکم شبه جزیره اسکاندیناوی شروع به ذوب کردند و به تدریج از شمال به جنوب عقب نشستند. در آن زمان مردمی در شمال آلمان امروزی و جنوب اسکاندیناوی زندگی می‌کردند که به دنبال یخ‌ها به راه افتادند و ناگهان سرزمینی یافتند پوشیده از جنگل‌های انبوه و مملو از دریاچه‌ها، برکه‌ها و آبگیرها و در آن ساکن شدند و آنرا سوئد نامیدند.

 

این کشور در سالن خود تنها تلاش کرده بود که نشان دهد که سوئد، روزی بدترین وضعیت زیست محیطی را داشته است، اما هم اکنون به یکی از نقاط سالم و پیشرفته دنیا به لحاظ زیست محیطی تبدیل شده است. در این سالن، تابلوهایی چند بعدی نصب شده است که در دو طرف آن، تابلوهایی نصب شده و روی آن، توضیحاتی به ثبت رسیده است. اگر از یک سو به این تابلوها نگاه شوند، وضعیت اسفناک زیست محیطی را در سالهای دور در سوئد نشان می دهد، اما اگر به همین تابلو از بعد دیگری بنگریم، همان منطقه را در شرایطی نشان می دهد که با عوارض زیست محیطی مقابله کرده و به یک منطقه نمونه و پاک تبدیل شده است.

روی یکی از این تابلوها، وضعیت بنادر استکهلم به نمایش گذاشته شده است. بندرها در سوئد یک زمانی کثیف و آلوده بودند، اما شهرداری استکهلم شروع به حل این مساله کرد، ولی هم اکنون بنادر استکهلم به منزله گلوگاهی مهم در این شهر به شمار می روند. دیگر تابلوها هم این موضوع را روایت دارند.

طبقه زیرهمکف در سالن سوئد نیز سعی دارد تا بچه ها را با مسائل زیست محیطی آشنا کند و به نوعی دستاوردهای صنعتی این کشور را نیز به نمایش بگذارد.

 

روسیه

پهناورترین کشور دنیا هم در اکسپو 2010 شانگهای، سهمی داشت و سعی کرده بود تا با ترکیب رنگ های جذاب و شاد، سالنی را بیافریند که به مردم دنیا نشان دهد روسیه اگرچه کشوری هسته ای است، اما کشوری حافظ صلح و دوستی در دنیا است.

 

در این سالن، پرده نمایشی ای طراحی شده است که کودکان روسیه از طریق آن، به زبان چینی درباره فناوری های نوین در رشته انرژی، فضا و دیگر اختراعات دانشمندان روسی سخن می گویند. قدم به قدم در این سالن، حرف از زندگی پاک در آینده است و نگرانی هایی که از آینده دنیا با توجه به مسائل زیست محیطی وجود دارد. در این سالن سعی شده تا به عناوین مختلف، از تکنولوژی ها برای حفاظت از محیط زیست و استفاده از انرژی ها و شیوه های نوین برای تولید انرژی و آب صحبت به میان آید.

در واقع، پروژه های سازمان های بین المللی در روسیه تلاش می کنند تا میزان آب تازه را در سال 2030 به 55 درصد برسانند. بنابراین شرکتهای روسی نیز با ساخت این تجهیزات، تلاش دارند تا بازچرخانی آب را انجام دهند.

در این سالن همچنین به برخی بازدیدکنندگان بسته های کوچکی به نماد اورانیوم هدیه داده می شد و علیرغم اینکه تمامی سالن با رنگ های شاد و جذاب و همچنین گل های نیلوفر و درختچه های مصنوعی تزیین شده بود، اما در سقف سالن، نمادی از ماهواره ها و تجهیزات هسته ای دیده می شد.

یکی از راهنمایان سالن روسیه در زمینه استفاده از انرژی های پاک از جمله انرژی هسته ای به ما می گوید: ما برای توسعه کشورمان در سالهای آینده، به انرژی الکتریسیته نیاز داریم و همین امر، سبب می شود روش هایی را انتخاب کنیم که آلودگی زیست محیطی نداشته باشد. در این میان انرژی هسته ای می تواند کمک زیادی به ما انجام دهد.

در بخش دیگری از سالن، صدای بلبل و چهچه پرندگان به گوش می رسد و گویا روس ها می خواهند بگویند که ما باید از طبیعت خود دفاع کنیم تا بتوانیم صدای پرنده ها را بشنویم.

 

و ... شهر 70 میلیونی شانگهای

اینجا شانگهای است، شهری با مردمان سختکوش و با اصالتی به بلندی دیوارچین و قدمت جاده ابریشم. ساعات اولیه شب است و مردم همچنان در تب و تاب. آنها از ساعت 9 صبح شروع به کار می کنند و ساعت 8 تا 9 شب هم یکی یکی کوله بار خود را از مغازه ها جمع می کنند و اجازه می دهند تا شهر 70 میلیونی، نفسی تازه کند تا فردا باز هم روز از نو، روزی از نو...

 

عکس هایی از سطح شهر

علیرغم وجود چنین جمعیتی در شانگهای، اما در خیابان های شهر خبری از مردم، خودروها و ترافیک نیست. هر خیابان در شانگهای به 6 قسمت تقسیم شده است. در هر سمت از خیابان، یک بخش برای پیاده رو ها، یک بخش برای موتورسواران و دوچرخه سواران و یک بخش برای خودروها در نظر گرفته شده است. این طور است که می توان به صراحت گفت: شانگهای، شهری که ترافیک در آن معنا ندارد.

 

* نقل‌شده از خبرگزاری مهر/ گزارش از محبوبه فکوری

کليد واژه هاي خبر:
اکسپو شانگهای ، 

کد خبر: 5364

آدرس صفحه خبر:

http://www.shabanews.ir/News/No/5364